En o que hoy ye terreno ansotano coincidioron vascóns, aquitanos, suesetanos y hasta iberos, feito que ha pervivíu en muita de a toponimia, anque tamién bistá otra muita que ya ye latina.
A toponimia vasca en o término de Ansó ha dau pa muito, hasta una tesis, y parixe que bistá interés político en remarcala, pero no tiene nada de estrañá: o pueblo vasco tiene o troncal más si cabe en os mons de o Pirineo que en as playas de o Cantábrico.
Porque en Ansó se ha cultiváu o lino dende a época romana, y en muita cantidá en a Edá Meya.
En Ansó se feban de lino camisas, toallas, moqueros y linzuelos...
"Linzuelo", como en Ansó, u "lenzuelo", fueron palabras empliadas antis más en España pa referise a o que hoy clamamos "sábana", y que en Francia tamién se clamó “linceul”.
Claro que a toponimia ye un campo muito complicáu, y o troncal de os nombres de os lugás puede sé muito retorcíu, y no puede descartase de raso o troncal vasco. Pero ye menisté no dejase rempuxá por a moda de queré trobá origen vasco en tozs os topónimos ansotanos. Firme claro se veye en Petrachema, a Pétragème gabacha, que ye latina por muito que li quieran clavá una tx en metá pa fela vasca sin sélo.
Y o que no tiene pase ye defendé que a fabla ansotana tiene algo que viyé con a vasca, porque l'ansotano ye una fabla 100% romance en a que na más quedan unas poquetas palabras vascas que resonan a tiempos pasáus.
.jpg)

.jpg)

No hay comentarios:
Publicar un comentario