Bienveníu



Dolmen ansotano de Aguatuerta


Bienveníu ta un paseo en o tiempo por a cultura y o paisaje de Ansó.
Contáu en a fabla que le ye propia, l'ansotano.

A lengua ye parte de o que se conta.
Charrá de Ansó en ansotano ye un homenaje ta memoria de a chen que lo ha vivíu y nus lo ha feito plegá.

O blog trata de a historia ansotana, de os mons, a fabla, o traje y os costumbres.
Replega tamién os cuadros, as fotos viellas, o cine y os libros que han miráu u contáu Ansó a lo largo de o tiempo.

O conteníu puede recorrese siguiendo o índice temático.

¡Bienveníu!

2026: Ansó de noches, Ansó de mañanas

 

Sábado de noches: focos y fiesta. Pies que no pueden estase quedos con os sons de a Ronda Boltaña. Os garganchóns ansotanos fendo coro a os cantos de os sobrarbenses. Un concierto pa recordá.

Ronda de Boltaña en Ansó, 29 de agosto de 2026

Domingo de mañanas: sol y orgullo. Basquiñas, calzóns, cachirulos y saigüelos, plenando carreras, plazoletas y rincóns. Misa, jotas, alacay. Un día pa no olvidá.

Pareja de ansotanos

O goyo de sentise ansotano.

2025: Pax avant


650 años dimpués, en a loncheta a ilesia, a tradición viva que rememora o tratáu firmáu en Ansó en 1375 entre as vals de Roncal y Barétous con a mediación de meya docena ansotanos, comandáus por o alcalde Sancho García, y que poneba fin a muito larga disputa por os pastos de a búa, se ha reivindicau que pase a formá parte de o Patrimonio Cultural Inmaterial de a UNESCO.

Ansotanos en el Tributo de las 3 vacas

O Tributo as Tres Vacas ye o tratáu de paz más viello de Europa manteníu hoy en día y, como bien ha dito a alcaldesa ansotana, a idea ye fé reconoxé o való histórico y humano de ixe costumbre que cada 13 de julio se celebra en a Peña San Martín, y que honra a memoria de a chen nuestra por habelo feito posible.

Pax avant en Ansó 2025



Fotos: Mariaje

Más ->

2025: A Mesa con chelo y ñeu

 

Estampa invernal de a Mesa os Tres Reys, en do a ñeu parixe abrazá a estatua de San Francisco Javier, y a vista se pierde entre os infinitos picos cheláus...



Calma en o cobalto.

Zarran o camín un manto de ñeu y l'ausín cortante.

Paso a paso, cruxe a ñeu en a puyada.

A Mesa os Tres Reys se alza distante.


O Pirineo duerme, o corazón late. Os mons guardan silencio.

Plega l'alba y o sol tímido se asoma, pintando de oro a redolada.

O gigante de peña encoge l'alma.

¿Cuál será o secreto que oculta con tanto celo...?


¡Ye a paz de a Mesa, con su blanca mirada!




Imagens cedidas por Fernando y Jesús: Pirineos Wilderness