O magnífico artículo de Ana Isabel Serrano y Roberto Anadón, publicáu en a revista de o Instituto de Estudios Altoaragoneses, fa un recorríu por as principáls manifestacións musicáls que han teníu lugá en Ansó, abarcando l'órgano, a banda música, a charanga, o miramar, a rondalla y a coral.
En Ansó, celebramos o patrón nuestro, San Sebastián, o día San Mateo... ¡pa chulos, nusotros!
Y parixe que a muita chen li fa goyo. Denguno quiere perdese as mejós fiestas de a redolada...
Mientras os chovens trasnochadós están planchando a orella, o meidía de as fiestas ye un momento pa desfrutá con calma de a musica en a plaza, trobase con familia, amigos y conoxíus y, claro está, í a itá un vermú o dos, que pa ixo Ansó ye de os mejós lugás que bistá en tocante a tapas:
No conviene fartase muito en a chenta, que pa as cinco se fa a suelta as vacas y ye menisté está templáu:
Carrera mayó ta arriba y ta bajo, con parada en o rincón de Animetas...
Qui no haya estáu y haya sentíu o formigueo en as tripas, no podrá sacale chuco. Bistá qui prefiere a plaza porque bistá más terreno y escapatoria:
Chovens y viellos, hombres y mullés, ansotanos y foranos... En a plazuela Larrosa siempre bistá muito chuego:
Y pa rematá en a plaza as Eras. Aquí na más que pa os más entendíus:
Os bailóns tienen sesión de temprano y de noches:
Y a las tantas, a discomóvil y charanga, ta do ya no pleguéy...
A misa con os trajes ye algo digno de viyese, pero resulta complicáu podé sacá fotos de traza por o chentío que suele metese. Fernando Fernández fició estas joyas l'año 2016:
Por muito que se haya dito y escribíu de o traje tradicional ansotano, nunca bistará pro. Cada añada, o zaguero domingo de agosto, Ansó saca con goyo enta carrera ixas reliquias de su pasáu que con tanto treballo y esmero ha sabíu mantené, tornándose un museo vivo de a cultura aragonesa.
Siguiendo o programa, pa prencipiá o día de güena traza no bistá mejó manera que í almorzá unas güenas migas recién feitas enta o merendero a Fuen Alta, pa recuperase de o madrugón y aguantá hasta hora chentá:
O día acompaña y o coloríu clama l'atención:
¡Menudo ferrete bistá a ixas horas en o ropero!:
Ye menisté no perdese o tingláu que se monta en a plazoleta Chimena-Prisca, en do igual se calan os trajes y se emperifollan as mozas, que se fan migas u sopas, o se fa escuela pa os mocez:
No le va ta zaga o que se monta en o rincón de a ilesia:
Dondiando por as carreras, uno se va trobando con chen vestida, y yo me foy una pregunta: ¿ye que o traje favorece o ye que tos son ya tan políus dinantes de caláselo...?:
Va plegando a hora y a plaza se va emplenando:
Prencipia ya o desfile en a pasarela a plaza y en a balconada Casa a Villa. Lo ubre o traje cristianá:
Sigue o de periquillo. ¡Que chocante ye!:
O de crío de diario:
O saigüelo coloráu, o preferíu mío:
O calzón de fiesta de mozos y mocez:
A choven de fiesta:
Os de treballo:
O de saigüelo:
Novios de ilesia:
Bistá muita chen...:
Os padrinos:
Os novios de calle:
Cofradía:
Alcalde:
En tocante a os trajes, todo está bien esplicáu en o blog de Josefina.
Plega agora o turno de a jota de Ansó, bailada a monico y con fineza:
Os vestíus rancan agora de a plaza cata ilesia:
Video plegando ya ta ilesia:
Entro a ilesia, no podeba faltá o canto ta Virgen de Puyeta. Cada vegada que un ansotano lo siente cantá, tiene que fe muito esfuerzo pa que no le manen as glarimas...:
Y pa rematá, a tradicional foto al salí de misa, parixida ta aquella de antis más, pero con otra tongada de ansotanos: