Muita luz y ni señal de a ñeu...
Sale o sol por a Reclusa, resplandece en Maidoguí, se da güelta por Alano, y se esconde en Zordoquí...
Muita luz y ni señal de a ñeu...
Pleveba muito, pero os rezos ta o santo dioron resultáu, y o tiempo mejoró...
Os disfrázs y a charanga animoron a toz os que estioron...
As fiestas van quedando pa os chovens. Pa os que ya no estamos pa tanto estrapalucio, a sanmiguelada traye otras motivacións como dase un paseo por o mon y trobase con...
Sí, os revichuelos, muito mejós que o reguetón, ta dó va pará... Claro que pa políus os fongos matamoscas (Amanita muscaria), que en Zuriza pueden contemplase en todas as fases de desarrollo, anque todas malas...
A vida ye un experimento de Dios...
A Torreta ye viella ta fuera, pero ta entro o conteníu se renueva cada año con as aportacións de chen ya consagrada y otros artistas que vienen rempuxando...
A meyo minuto de o trailer se veye un montaje de fondo feito con os mons de Ansó Petrachema, Sobarcal, Plana Diego, Gamueta, Anzotiello, Quimboa..., repetíus como en un espejo por a dreita.
Tenebay interés en viyé a película por tratá temas históricos como a contienda Roncesvalles, a vida os montañeses vascóns, a mitología pirenaica...
Hoy la he veito y me he lleváu un chasco. Prencipia como Gladiator, tiene cosas de o Señó de os anillos, o laberinto o Fauno, Harry Potter y Robin Hood, pero se queda a metá de todo...
La alaban muito, pero se me ha feito pesada, con un guion enrevesáu y unas actuacións bastante floxas. Tampoco as imagens de os mons me han clamáu muito l'atención: no se veye ni Anié ni a Mesa...
En fin, pa gustos...
A vida eterna ye un libro que no acaba,
primavera que torna dezaga o frío.
A vida eterna ye a simién que brota
en o canto de o camino.
Sin fenos cargo, ya plega...
¡A vida eterna son os fillos!
Diecisiete de enero, años cuarenta,
celebra tío Antón o santo de a casa,
y como o patrón de os animáls yera,
as yeguas bien pinchas saca de a cuadra.
Carrera Veral ta arriba se'n puyan,
ta o abrevadero en procesión,
y pa fe notá que ye a fiesta suya
fan resoná os políus esquilóns.
¡Menudo orache!, parixen pensá,
aguardando ya que o invierno se pase,
pa con ovellas y abríos chuntase,
y toz chuntos ta Aguatuerta torná.
...
Hoy en día, os amigos de a Casa Rural Baretón han retratáu a sabé que bien a ñeu que ha trayíu San Antón...
Y cómo o costumbre de a cañonada no se ha perdíu aunque faya mal tiempo...
O grupo sobrarbense tan queríu por os ansotanos cumple trenta añadas rondando as carreras de toz os lugás de Aragón, con mayó fincapié en os más chicos, que han patiáu tocando y cantando movíus por o cariño ta o mundo rural y su chen...
De ista traza prencipia o doble disco con o que lo celebran, que puede escuitase astí y trobase astí, y pa o que han contáu con colaboracións de artistas tan consagráus como Amaral, Rozalén o Carmen París, pero que no por ixo ha perdíu a esencia de a Ronda...
Ventolera: