Chocante dito de a ribera...
Sale o sol por a Reclusa, resplandece en Maidoguí, se da güelta por Alano, y se esconde en Zordoquí...
A vida eterna ye un libro que no acaba,
primavera que torna dezaga o frío.
A vida eterna ye a simién que brota
en o canto de o camino.
Sin fenos cargo, ya plega...
¡A vida eterna son os fillos!
Diecisiete de enero, años cuarenta,
celebra tío Antón o santo de a casa,
y como o patrón de os animáls yera,
as yeguas bien pinchas saca de a cuadra.
Carrera Veral ta arriba se'n puyan,
ta o abrevadero en procesión,
y pa fe notá que ye a fiesta suya
fan resoná os políus esquilóns.
¡Menudo orache!, parixen pensá,
aguardando ya que o invierno se pase,
pa con ovellas y abríos chuntase,
y toz chuntos ta Aguatuerta torná.
...
Hoy en día, os amigos de a Casa Rural Baretón han retratáu a sabé que bien a ñeu que ha trayíu San Antón...
Y cómo o costumbre de a cañonada no se ha perdíu aunque faya mal tiempo...
Igual que siempre que pleve, escampa,
o frío y a ñeu, pa invierno tornan,
y a os friolencos nos amodorran.
O chelo solo me agoya en a copa.
Prefiero a caló, que si o sol apreta,
fuyo a escape y busco a sombra,
y bistá güenas fuens, como a de Pierra,
y vino fresco en a nevera, y gaseosa.